Een nieuw jaar. Het vuurwerk met oud en nieuw knalt het oude de deur uit. Het is alsof al het oude letterlijk in een klap wordt weg geknald. Ooit was het zo bedoeld. Met de klappers en vuurpijlen vagen we alle boze geesten en oude angsten weg en kunnen we met een schone lei aan het nieuwe jaar beginnen. Met een nieuw jaar komen gelijk weer de goede voornemens mee. Sommige kunnen we afstoffen en hergebruiken; minder eten, meer bewegen, minder consumeren, stoppen met slechte gewoontes. Je kent ze wel. En anderen zijn spiksplinter nieuw; milieubewuster leven, minder vlees eten, meer aandacht besteden aan alles wat je lief is.

En…Actie!
Om voornemens om te zetten in daden hebben we meer nodig dan alleen de intentie. Een intentie zonder uitvoering blijft een intentie, een plan, een droom. We hebben actie nodig, daadkracht.
En actie ondernemen heb ik moeten leren. Op de een of andere manier had ik door de bank heen genomen de overtuiging dat ik anderen nodig had om mij verder te brengen. Dat ik het niet alleen kon. Dat anderen beter wisten wat ik nodig had. En dat gold voor zowel privé als zakelijk.

Ik was dus veelal aan het wachten op anderen. Dat ik pas beslissingen nam als ik ‘akkoord’ kreeg van anderen. Dat die anderen mij de richting moesten wijzen of samen met mij de kar gingen trekken. Dat eindigde altijd, echt altijd, in een teleurstelling.

Klaagzang
Toen ik weer eens vastliep door mijn wachten zong ik mijn klaagzang tegenover een vriendin annex collega coach. Ik was ervan overtuigd dat zij met mij mee zou heulen zo van; ‘Oh ja, ik snap je helemaal. Wat ontzettend vervelend en oneerlijk voor je!’ Maar dat deed ze niet. Ze antwoordde droogjes; ‘Birgit, als jij maar blijft wachten dan is je toekomst wachten. ’Ja, hallo! Wat zeg JIJ nou?! Is het ook nog mijn eigen schuld ofzo?! riep ik haar nogal verongelijkt toe.

Eigen koers
Maar haar rake woorden begonnen doel te treffen en ik zag dat ik mijn vastlopers inderdaad zelf veroorzaakte. Vanaf dat moment heb ik het heft in eigen handen genomen. Ik ben mijn koers gaan bepalen en lopen. Iedere stap die ik zet wordt gevolgd door een nieuwe stap. Soms in de richting die ik voor ogen heb en een andere keer kom ik op een ander pad terecht. En als ik merk dat ik rondjes aan het draaien ben en niet verder kom; dan maak ik een zijstap of doe een stapje terug voor meer overzicht. Soms verdwaal ik een beetje en moet ik bijsturen om weer op de juiste weg te komen. Maar de stappen zijn de mijne die niet meer wachten om in de pas te lopen met anderen. Dat geeft weleens onzekerheid maar het geeft ook vertrouwen en vrijheid. En ik kom ook nog eens ergens.

Vooruit met de geit
Dus voor iedereen die het even niet meer weet of voor degenen die maar braaf blijven wachten op de beweging van anderen: Kom in actie! Geef jezelf een schop onder je kont. Pak aan en pak door. Zet gewoon de ene voet voor de andere want als je blijft wachten op wat of wie dan ook dan is dat je toekomst; wachten.

Birgit Weustink

Birgit Weustink

Mindfulnesstrainer | Oprichter Dochters van Twente |

Birgit is mindfulnesstrainer (cat 1) en leidt MBSR groepstrainingen.

Daarnaast ontwikkelt ze binnen Dochters van Twente vitaliteitsprogramma’s voor mensen, teams en organisaties.