De vorige keer heb ik geschreven over het gebruik van hele taal, ofwel het positief formuleren van wat je graag wilt dat je kind doet in plaats van aangeven wat het allemaal niet mag. Ik wil niet dat je … en doe niet… stop met … nee…afblijven of niet loslaten … etc. etc. De hele dag door gebruiken we “nieten” en ontkenningen in een zin richting onze kinderen. Je voelt je dan toch best snel een zeur. Tenminste dat vond ik dan van mezelf. Mijn generatie is opgegroeid in een periode waarin er door ouders hard gewerkt moest worden om het hoofd boven water te houden. Een tijd waarin het belangrijk was om een goede opleiding te hebben gevolgd en een diploma te hebben behaald. Want alleen dan had je kans op een baan. Voor jou waren er wel 40 andere geschikte kandidaten. Dus jezelf achter de broek aanzitten en anders deden je ouders dit wel.

Angstcultuur
Als ik nu zo terugkijk dan regeerde eigenlijk de angstcultuur. Zonder diploma geen baan. Zonder baan geen inkomen. Geen inkomen dan geen huis. Geen huis dan geen partner en ga zo maar door. Pas op voor verkeerde vrienden, pas op dat je niet ongewenst zwanger raakt, pas op voor inbrekers, zakkenrollers, aanranders, potloodventers en weet ik veel waarvoor ik allemaal wel niet moest oppassen. Eigenlijk moest ik oppassen om vrijuit te leven. Uiteraard deed ik (weliswaar onder protest) wat er van mij verlangd werd. Ik besef maar al te goed dat dit ervoor gezorgd heeft dat ik altijd knetterhard heb gewerkt. Alleen perfectie en het beste was goed genoeg. Eerst werken en genieten komt later wel. Herken je die gedachte? Of overtuiging? Eigenlijk moet ik nu concluderen dat ik altijd gedaan heb wat mij gezegd werd en vergeten ben om te genieten.

Kiezen vanuit vrijheid
Vergeten dat het oké is om eigen keuzes te maken vanuit vrijheid en blijheid. De keuze om niets te doen om dat het kan. De keuze om niet hard te werken maar om te genieten. Eigen keuzes maken. En dat is zo belangrijk om door te geven aan onze kinderen. De huidige jeugd accepteert de verboden en de geboden niet zoals wij deze kregen opgelegd. Zij kiezen vanuit vrijheid. Kiezen voor een opleiding waarin ze hun passie kwijt kunnen. Zij kiezen niet voor een opleiding waar ze later een goede baan mee krijgen maar een opleiding waarmee ze een leuke baan krijgen waarin ze zich weer verder kunnen ontwikkelen. Ze zoeken niet naar een baan voor het leven maar kijken waar ze willen beginnen om veel te kunnen leren. Om een nog leukere uitdaging te kunnen aangaan. Zij stippelen zoveel bewuster hun levenspad uit. De snelle, virtuele en digitale wereld van nu brengt zoveel dynamiek en mogelijkheden maar ook kennis met zich mee. De wereld is zo veel kleiner geworden. De generatie van de mogelijkheden.

Geef ruimte
Maar kunnen wij als ouders onze kinderen ook deze vrijheid geven of dragen we onze eigen onbewuste patronen en overtuigingen over op onze kinderen? Want onbewust hebben we er toch heel wat. We zetten onszelf misschien wel af tegen onze ouders. We willen vooral niet doen wat zij altijd deden. En lukt dat ook? Of proberen we krampachtig iets anders te doen waarbij we nog steeds niet uit vrijheid kiezen en leven? Als je je ervan bewust bent dan kun je het ook loslaten. Geef jezelf de ruimte, daar doe je je kind ook een plezier mee.

Herken je dit verhaal en wil je ook aan de slag met een bewuster leven en het loslaten van familiepatronen en -overtuigingen dan is misschien de cursus Familiesystemen en -patronen iets voor jou. Vraag informatie aan via diane@laluna.nu

Diane Stinissen

Diane Stinissen

Kindertolk | Medium therapeut | Energie wandelaar |

Diane Stinissen heeft haar praktijk in Oldenzaal, geeft consulten en organiseert energie wandelingen.

Ze werkt ook voor reguliere instellingen in de geestelijke gezondheidszorg waar ouders een kindertolk workshop wordt aangeboden.