fbpx

Lieve mensen, ik wil er graag wat over vertellen. Over klagen. Over zeuren. En dat ik er genoeg van heb. Hoe staat het met jullie?

Het unieke wereldbeeld van klagers
Vanuit het oogpunt van liefde zijn klagers en zeurders mensen die de liefde voor zichzelf niet kunnen vinden. Die niet zien dat ook zij het verdienen. Een ander heeft meer. Volgens mij denken klagers dat er niet genoeg is voor iedereen. Dat er geen overvloed is. Dat als een ander het heeft, jij het niet meer kunt hebben. En er zit ook een beetje ‘zwakte’ bij. Alsof jij niet in staat bent de situatie te veranderen. Daarom klaag je maar. In de hoop dat anderen je boodschap oppikken en er wat aan doen, of omdat je jezelf er zo lekker in kunt wentelen.

Klagers gebruiken het woord altijd ook – ik wilde al bijna zeggen altijd, maar aangezien ik mezelf niet wil profileren als klager – zo vaak. ‘Waarom ben ik altijd de pineut.’ ‘… loopt ook altijd de kantjes ervan af’, ‘Het is ook altijd hetzelfde liedje’.

Van klagers word je moe
Ik heb een oproep. Lieve klagers, hou nou eindelijk toch eens op. Is er iets wat je niet aanstaat, vraag je dan het volgende af: ‘Kan ik iets doen om de situatie te verbeteren?’ Is het antwoord daarop ‘ja’, doe het, zo snel mogelijk. Onderneem actie. Is het antwoord ‘nee’, probeer de situatie te accepteren en hou alsjeblieft je mond. De dingen worden er toch niet anders van. Het enige wat er gebeurt als je door blijft gaan met je gejeremieer, is dat anderen een vette hekel aan je krijgen, op je leeglopen. Tenzij je natuurlijk zo’n heerlijke medeklager treft. Dan kun je lekker samen klagen en aan het einde van jullie gesprek ziet de wereld er nog zwartgalliger uit dan hij al deed.

Dat moet je niet willen
Herken jij jezelf erin? Daar ben ik benieuwd naar. Ik weet namelijk bijna zeker dat de meeste van jullie een ander voor ogen hebben. Want een klager, een zeurder, dat ben jij natuurlijk niet. Dacht ik ook van mezelf. Tot een kennis me er fijntjes op wees. “He Han, je kan nu wel zo klagen dat… (i.v.m. privacy leg ik de situatie maar niet helemaal uit).” Ik ging in de weerstand, nam het op als zeer persoonlijke kritiek, maar bedacht me ‘s avonds: ‘Hij heeft gelijk’.

Ik daag je uit
Toen ik er verder over na ging denken, kwam ik erachter dat ik eigenlijk best nog wel redelijk veel klaag. Over de kinderen die er een rotzooi van maken. Over manlief die iets op een andere manier doet dan ikzelf zou doen. Over medeweggebruikers. Over mensen die – naar mijn idee – slecht zijn voor de wereld en over nog wat meer dingen. Ik heb dus maar eens een niet-klagen-week ingelast deze week. Wie doet er mee?

 

Hanneke Nijland

Hanneke Nijland

Ondernemerscoach | Organisatrice Rode Maanfestival

Hanneke heeft een coachingpraktijk voor iedereen die worstelt met levensvragen en in rondjes blijft draaien.

Daarnaast is ze mede-organisatrice van het Rode Maanfestival, een festival voor vrouwen die van (spirituele) verdieping én van een feestje houden.