Ik word altijd een beetje kriegel van het woord ‘loslaten’. Het woord wordt te pas en te onpas gebezigd en past in een lijstje van ander misbruikte woorden zoals: accepteren, relativeren, verwerken. Naast deze woorden is er een uitdrukking die ik het allerergst vind: ‘je moet het een plekje geven’…brrr….ik krijg er veren van.

Let it go
Ik denk dan: ‘Plekje geven? Welk plekje en waar is dat plekje dan?’ Of dat er wordt gezegd: ‘Laat het los, je kunt er toch niks mee’. Maar hoe doe je dat loslaten dan? Je kunt wel 100 keer tegen jezelf zeggen; ik moet loslaten, ik moet verwerken, ik moet leren te accepteren maar daarmee is het nog niet gedaan. Niemand die mij kan vertellen hoe je onprettige gevoelens en gedachten moet loslaten. Ja, behalve Anna dan uit de Disney film ‘Frozen’ die krijgt het met haar ‘Let it go’ toverkrachten voor elkaar. Maar verder niemand die een zinnige gebruiksaanwijzing heeft hoe je dit procesmatig regelt.
En weet je waarom niet? Omdat het niet bestaat. Het is goedkoop advies.

Industrie van valse beloften
Het beste recept voor mislukking is iets proberen wat onmogelijk is. Momenteel wordt er een cheapy industrie gebouwd op valse beloften. Want als het niet werkt, tja, dan ligt het toch echt aan jezelf. Dat jij niet in staat bent om los te laten of een mislukkeling bent in het aanvaarden van de situatie. Dat je moet leren om beter te relativeren. Van die holle frasen: ‘Neem toch niet alles zo persoonlijk. Laat het gewoon los joh, accepteer je verlies en ga door met je leven’.

Hoe dan wel
Onprettige gevoelens/emoties en gedachten kun je niet loslaten. Wat wél kan is dat ze JOU loslaten. Het werkt namelijk andersom. Vanaf het moment dat je aandacht geeft aan deze gevoelens en gedachten, ervaar je in eerste instantie de hevigheid ervan. Maar in plaats van ze weg te duwen en uit te sluiten, laat je ze er als het ware in volle glorie zijn en je blijft erbij met je aandacht. Je onderzoekt ze alsof ze objecten zijn in een laboratorium. Je neemt ze onder de loep en ervaart wat er allemaal te ervaren is. Dus als je op drift raakt door onprettige gevoelens en gedachten ga je op zoek naar vaste grond, naar wat wel mogelijk is. Waar sta je wel aan het roer? Bijvoorbeeld door jezelf de vraag te stellen: hoe kan ik mij verhouden tot deze gevoelens en gedachten?

Oefening baart kunst
Nee, het is geen quick fix maar hardcore Mindfulness. En ik verzeker je dat wanneer je consistent op deze wijze met onprettige gevoelens en gedachten omgaat, dat je een verandering gaat opmerken. Te zijner tijd ga je ervaren dat ze anders worden. Dat ze jou gaan loslaten omdat je ze doorleeft of omdat je dan weet dat ze soms een beetje bij je horen. En dat is dan niet erg want inmiddels heb je geleerd dat ze niet meer jouw kwaliteit van leven bepalen maar onderdeel van het leven zelf zijn.

Vanaf nu
Dus in het vervolg als iemand tegen jou zegt; je moet het loslaten, accepteren, relativeren of je moet het een plekje geven weet dan dat het gewoon een beleefde manier is om te zeggen; ‘Je moet er nu over ophouden want ik kan niks met jouw gevoelens’.

Het is ook goed te weten waarom iemand dat zegt. Eigenlijk zegt deze persoon dan: ‘Ik wil niet dat je verdrietig of bang bent, of dat je pijn hebt. Het raakt me en ik ben niet bij machte om het voor je op te lossen. Dus alsjeblieft; zwijg erover en laten we doen alsof het er niet is…’
Dat is geen onwil of desinteresse maar meer een onhandige reactie vanuit zelfbescherming. Want het doet zeer als we iemand die we liefhebben zien worstelen met zichzelf en met het leven.

 

Birgit Weustink

Birgit Weustink

Mindfulnesstrainer | Oprichter Dochters van Twente |

Birgit is mindfulnesstrainer (cat 1) en leidt MBSR groepstrainingen.

Daarnaast ontwikkelt ze binnen Dochters van Twente vitaliteitsprogramma’s voor mensen, teams en organisaties.