Momenteel neemt online mediteren een vlucht. Of neemt het algoritme van social media mij bij de neus? Ik kies voor het eerste. Ook omdat mijn mailbox volstroomt met uitnodigingen om online te komen mediteren. En dat doe ik dan ook.

Irritatie
Ik vind mediteren heilzaam en het helpt me om in het midden te blijven of te komen. Maar de ene meditatie ervaring is de andere niet. Ik had me aangemeld bij een online sessie en eerlijk gezegd had ik deze keer van tevoren niet zo’n zin om mee te doen. Het was dan dus ook niet echt verrassend dat ik er niet lekker in kwam. Het schuurde aan alle kanten en ik raakte geïrriteerd. Natuurlijk gaf ik de begeleider van de sessie de schuld want; de stem was te hoog en te eentonig, de woordkeuze saai, te langdradig en nog andere zeurende gedachten die mij er voortdurend op wezen dat ik iets anders wilde dan dit. Halverwege de sessie stond ik op het punt om op ‘leave the meeting’ button te klikken toen ik me bewust werd. Bewust van mijn gemoedstoestand, van mijn ongeduld en onrust, bewust van mijn verlangen om het anders te laten zijn dan het is.

De vijf hindernissen
Tijdens mijn opleiding jaren geleden maakte ik kennis met: ‘op je gemak zijn met ongemak’. In de eerste instantie dacht ik dat dit alleen ging over het lesgeven en trainen. Dat is namelijk in het begin als nieuwbakken trainer best spannend en vooral ongemakkelijk. Maar zoals dat gaat in de wereld van Mindfulness heeft alles vele nuances en meerdere lagen. Zo ook op je gemak zijn met ongemak.
Als we iets nieuws leren geldt in het algemeen de regel; we leren het meest als er voldoende leerstof wordt aangeboden. Ik leerde dat ‘ongemak’ de leerstof is in meditatie. Deze leerstof bestaat uit onze eigen automatische patronen, onze reactiviteit die we in de meditatie als hindernissen beschouwen. We hebben hindernissen nodig om inzicht te ontwikkelen. Het moet eerst schuren voordat het gaat glanzen. Hindernissen zijn niet de obstakels die de weg versperren maar ze zijn de leermeesters in meditatie. Je kunt dus rustig stellen; hindernissen wijzen de weg.

Mindfulness leert ons de 5 hindernissen die ons mensen in de problemen brengt zodra we een situatie, een moment, een ervaring niet accepteren:

Verlangen
Kenmerkende gedachte: ‘Ik wil’
Maakt dat we ‘nee’ zeggen tegen wat we ervaren. Gehechtheid aan wat er is, behoefte aan wat er niet is. Dagdromen. Oplossingen bedenken.

Afkeer
Kenmerkende gedachte: ‘Ik wil dit niet’
Is wezenlijk niets anders dan negatief verlangen. Verzet tegen wat er is. Boosheid, oordelen, verveling, angst, haat, verdriet, pijn.

Sufheid
Kenmerkende gedachte ‘Ik wil niets’
Steeds afgeleid zijn en je af laten leiden. Desinteresse. Apathie. Komt niks uit de handen.

Onrust
Kenmerkende gedachte ‘Ik wil iets anders’
Dat de gedachten alle kanten opgaan, bewegelijkheid, ongeduld.

Twijfel
Kenmerkende gedachte ‘Is dit wat ik wil?’
Ontevreden, opgeven, moedeloosheid.

In de achtbaan
De hindernissen horen bij het leven en in deze tijd worden we er allemaal min of meer mee geconfronteerd. Verlangen; ik wil weer normaal leven, ik wil contact. Afkeer; ik wil geen maatregelen meer. Onrust; ik wil weer iets doen. Sufheid; er komt niets uit mijn handen want iedere dag is hetzelfde. En ook twijfel; waarom doen we dit? Ik zie geen perspectief!
Dikke pech voor ons allemaal want we zitten in dezelfde achtbaan die meerdere keren over de kop gaat met nog geen zicht op het einde van de rit. Een achtbaan met in iedere bocht meer hindernissen dan ons lief is; en nog een keer, en nog een keer, en nog een keer… wanneer komt de achtbaan tot stilstand? Wat een uitdaging om tijdens deze rit in het midden te blijven terwijl het hoofd alle kanten opgaat.

Keep your friends close, keep your enemies closer
De ervaring van mijn moeizame online meditatie stond bol van leerstof. Het liet mij in het klein zien wat er in het groot in mijn dagelijkse leven aan de orde was. Het anders willen laten zijn dan het is. Toen ik me hier eenmaal van bewust werd, heb ik met een andere benadering de sessie voortgezet. De leermeesters, mijn hindernissen, lieten hun dwingende gezichten aan mij zien. Ik heb ze eens goed in de ogen gekeken. Om ze te erkennen, om ze de ruimte te geven en uit te laten razen in plaats van ze weg te duwen en uit te sluiten. Onder het mom van: ‘keep your friends close, keep your enemies closer, heb ik ze uitgenodigd om hun plek in te nemen. Zo houd ik ze in het vizier in plaats van dat ze met mij aan de haal gaan. Ze horen erbij. Ze horen bij mij, ook nu, vooral nu. Om de lege plekken op te vullen voor de grond onder mijn voeten. Zodat ik wat vaker op mijn gemak kan zijn met het ongemak van deze roerige en onzekere tijd.

Birgit Weustink

Birgit Weustink

Mindfulnesstrainer | Oprichter Dochters van Twente |

Birgit is mindfulnesstrainer en coach (cat 1), leidt MBSR groepstrainingen en ze coacht mensen mindful.

Daarnaast ontwikkelt ze binnen Dochters van Twente vitaliteitsprogramma’s voor mensen, teams en organisaties. Zowel on- als offline.