We zijn aanbeland bij sessie 5 met als thema ‘Uitdagingen bewust beantwoorden’. Sessie 5 betekent dat we de bocht door zijn. We zijn aan elkaar gewend, aan de setting, de meditaties en aan mindfulness. Als ik de tingsha bel laat horen wordt het stil en gaan we als vanzelf in de zithouding op het kussentje en sluiten de ogen. Gewoon zitten. In stilte. Mijn stem om de oefening vorm te geven voelt als het gooien van een steen in het gladde water.

De wittebroodsweken
Sessie 5 is ook the muddy middle, het modderige midden. De groep is een maand aan het oefenen. De wittebroodsweken zijn voorbij. Het nieuwe is eraf en het einde van de 8-weekse is nog niet echt in zicht. We zijn aangekomen bij de stroperige en lastige kanten van het leven, het doorzetten zonder garantie en niet weten waar je uitkomt. De vraag van het begin keert terug: ‘Gaat de training mij opleveren wat ik zocht?’

Het is nu zaak om de boodschap nog maar eens te herhalen; de training is intensief, je moet erin stoppen om er wat uit te krijgen, blijf je oefeningen doen, stel je oordeel uit. Zachtjes knikkend en met hier en daar een kleine glimlach wordt dit mantra bevestigd.

Vreemde vragen
De deelnemers krijgen in deze fase ook het gevoel enige grip te hebben wat mindfulness trainen is. Ze weten waar ze mee bezig zijn ook als is het toepassen nog niet gemakkelijk. Maar kwartjes vallen. De dynamiek wordt rijper en rustiger. Nog meer bereid om op onderzoek uit te gaan. Ze dansen met mij mee op de op zich vreemde vragen zoals: ‘Verveling, waar bestaat dat uit? En: ‘Waar in het lichaam kun je dat waarnemen?’

In deze sessie komt ook het onderwerp ‘veranderen of accepteren?’ op de werkbank te liggen. Er komen reacties aan de orde zoals; ‘Je hoeft toch niet alles maar accepteren?’ ‘Je moet toch ook nog ergens voor gaan in het leven?’ Als je stopt met handelen, dan verlies je grip op je leven’

Alsof wanneer we ophouden met vechten gelijk staat aan verliezen. Alsof we iets uit handen geven als we het accepteren. Maar ‘veranderen of accepteren’ gaat om de balans. Het geeft ons juist het stuur in handen op weg naar het doel wanneer we bewust kunnen kiezen voor veranderen of accepteren. Door deze nuance te zien kan een grote stap voorwaarts zijn: ‘Oh dus als ik mindful ben, hoef ik niet alles te accepteren’. Nee, zeker niet!  Je kunt een ‘probleem’ of moeilijke situatie in drie stappen benaderen:

 

  1. Kan ik door handelen iets oplossen?

 

Als dit onvoldoende lukt:

 

  1. Kan ik bij de situatie blijven zonder dat ik mij laat meeslepen? Kan ik het ongemak verdragen?

 

Als dit tijdelijk onvoldoende lukt:

 

  1. Kan ik afleiding vinden waardoor ik de moeilijke tijd kan doorkomen?

Ander perspectief
Deelnemers denken vaak dat alleen stap 2 mindfulness is. Maar het gaat juist over het kiezen van een bewust antwoord op een situatie die als een probleem wordt gezien. Afleiding zoeken kan ook een mindful antwoord zijn op een lastige situatie als erbij blijven te moeilijk is.

Het is dus niet zo dat Mindfulness zegt; laat maar zitten, ach je ziet wel, laat het maar op z’n beloop. Nee. Verander wat je veranderen kunt. En als het niet van jou is, als het niet jouw business is? Dan heb je er geen invloed op en dan maak je de keuze om te schakelen naar een ander perspectief van veranderen naar accepteren.

Het inzicht werkt louterend
Dit is ook een moment om in te zien dat maar blijven doorgaan en nog een schepje erboven op geen zin heeft. Dat je beter een andere keuze kunt maken. En dat is waardevol omdat het vechten, het maar door blijven gaan, al zolang aan de gang is. Omdat het geloof bestond; er moet toch een oplossing zijn als ik nog beter mijn best doe? Dat geluk maakbaar is en als dat niet lukt dat je je dan slecht voelt en ook nog eens schuldig omdat je niet genoeg je best hebt gedaan. Het inzicht om te kunnen kiezen, te kunnen switchen van veranderen naar accepteren werkt louterend en er is weer een stap gemaakt.

Het is tijd. De tingsha bel klinkt, we gaan weer in de zithouding, sluiten onze ogen en ronden sessie 5 af. Opnieuw vult de stilte zich met woorden:

‘Moge ik de moed hebben om te veranderen wat ik kan, de heldere kalmte om te accepteren wat ik niet kan veranderen, en de wijsheid om het verschil te kennen’. 

 

Birgit Weustink

Birgit Weustink

Mindfulnesstrainer | Oprichter Dochters van Twente |

Birgit is mindfulnesstrainer (cat 1) en leidt MBSR groepstrainingen.

Daarnaast ontwikkelt ze binnen Dochters van Twente vitaliteitsprogramma’s voor mensen, teams en organisaties.