‘Voordat ik in teamoverleg ga, doe ik eerst een oefening op de app zodat ik de stress en spanning kan wegmediteren. Dat helpt heel goed en dan kan ik er weer tegenaan’, zegt ze met een vermoeide blik in haar ogen. ‘Dat heb ik geleerd en zo kan ik als het erop aan komt mijn dingen blijven doen’. Ze eind 30 en ze is doorverwezen via de huisarts omdat ze burn-out gerelateerde klachten heeft en ‘iets’ in handen wil krijgen om zich weer beter te gaan voelen. Weer zoals het was. Meer energie, minder kort lontje, beter slapen, minder piekeren en in godsnaam weg met die moeilijke en lastige gedachten die maar niet ophouden.

Een keer per week zit ze op yoga. ‘Ik merk dat ik heel veel oefeningen nu goed mee kan doen en kan volhouden omdat mijn lijf veel soepeler is geworden en dat ik bij de afsluitende meditatie lekker ontspan. Daarnaast maak ik gebruik van een aantal mindfulness/meditatie apps. Ik ben dan uit mijn hoofd en ik val in ieder geval beter in slaap’.

Een keer per week ontspannen
Hoewel ik het heel goed vind dat ze de weg naar de yoga en meditatie heeft gevonden stel ik haar de volgende vraag; ‘Hoe neem je mee wat je geleerd hebt op je matje en kussentje in je dagelijkse leven?’ Ze kijkt me aan en zegt: ‘Wat bedoel je? Ik ontspan 1 x per week en laad me op. Ik kijk altijd reikhalzend uit naar mijn volgende yoga sessie en als ik eraan denk en tijd voor heb, doe ik mijn oortjes in voor de meditatie app.’

Ze legt de vinger op mijn zere plek. Inderdaad, we kunnen ons blijven opladen op het matje zodat we eenmaal van het matje af er weer lekker tegenaan kunnen gaan maar als we niet leren van wat er op ons matje of kussentje te leren valt dan zijn we alleen maar brandjes aan het blussen. Het enige wat ons dat oplevert is dat we leren om ons op te laden waardoor we de op de loer liggende burn-out kunnen kunnen uitstellen.

Westerse buffetcultuur
Velen van ons gaan zo met yoga en mindfulness om. We pakken uit de supermarkt van de oosterse therapieën de snacks en hapjes eruit die we lekker vinden. Ondertussen leven we ons leven volgens business as usual en eten we de vruchten die de yoga ons geeft tijdens de lessen en snacken wat ontspanning met meditatie apps. We plaatsen deze hapjes tussen de brokken van onze eigen westerse cultuur zodat we ze kunnen pakken als we ze nodig hebben of zin in ze hebben. En zo worden we een westerse buffetcultuur.

Geluksindustrie
Yoga en Mindfulness hebben in veel gevallen hun context verlaten om onderdeel te zijn van de geluksindustrie. Inmiddels worden yoga en mindfulness in verdunde dosis geïnjecteerd in een divers aanbod van yoga wellness pakketten tot aan mindful met de cocktail in je hand aan de rand van het zwembad. Het is op deze manier onderdeel geworden van de geluksindustrie. Om ongemak op te heffen en daardoor gelukkiger te worden.

Yoga voor de lenigheid
Diverse vormen van yoga zijn zinvol als je ze inzet om je brein te trainen, om beter met moeilijke situaties te kunnen omgaan. Maar yoga is nooit bedoeld om beter de moeilijkste oefeningen te kunnen volhouden. Dat je van yoga leniger wordt is vooral een prettige bijkomstigheid. Vanuit de yoga filosofie is je tenen kunnen aanraken nooit het doel. Het gaat om de weg naar beneden, de weg er naartoe. Daar ligt de uitdaging. En dat heeft alles met het brein te maken: Welke gedachten zijn er op de weg naar beneden? Wat zegt je lichaam? Voel je de strekking, heb je pijn? En wat doe je dan als je pijn voelt, stop je of ga je over jouw grens heen?  Daar zit het leerproces. Daar krijg je inzicht in jezelf. En daar krijg je ook de keuze om het anders te doen. Het heeft helemaal niets met ‘de oefeningen goed kunnen doen en volhouden’ te maken. Dat is prestatie en moeten presteren hoeven we niet nog meer te leren. Dat leert de maatschappij in het dagelijkse leven ons wel.

Op je gemak met ongemak
Mindfulness trainen doe je omdat je beter wilt leren omgaan met de stress van het leven. Daarin moet je tijd investeren. Minimaal 8 weken en om het maximale uit de training te halen; commitment met jezelf aangaan om dagelijks te oefenen. En dat is hard werken. Je komt op plekken bij jezelf waar je nog niet eerder was. Je leert om te gaan met ongemak, met moeilijke gedachten en onprettige gevoelens. Dat je wanneer je het anders doet dan je deed, ook iets anders krijgt dan wat je kreeg. Je leert dat je meerdere keuzes hebt en mede daardoor een ander perspectief krijgt. Want ongemak is er altijd en je kunt stress niet wegdenken. Je kunt wel leren om op je gemak te zijn met ongemak en om beter met de stress van het leven om te gaan. Dat is wat mindfulness je leert.

Terug naar haar
We zijn 2,5 maand verder. Ze is het aangegaan met zichzelf. Acht weken individuele sessies en iedere dag geoefend. We zitten tegenover elkaar. Zij op haar kussentje en ik op het mijne. Ik stel haar wederom de vraag: Hoe neem je mee wat je hebt geleerd op je kussentje in je dagelijkse leven? Ze lacht, pakt een briefje en leest voor:

‘Aandachtig zijn is voor mij een levenslange reis over een pad dat uiteindelijk uitkomt bij mezelf, bij wie ik ben. De weg van bewustzijn is altijd hier, altijd toegankelijk, in elk moment. De weg van bewustzijn leg ik af en brengt mij bij de stilte van mijn eigen rustige geest en bij mijn lichaam. En nu bij het afronden van de 8 weken weet ik; de achtste week duurt de rest van mijn leven.’

Birgit Weustink

Birgit Weustink

Mindfulnesstrainer | Oprichter Dochters van Twente |

Birgit is mindfulnesstrainer (cat 1) en leidt MBSR groepstrainingen en individuele Mindfulness programma’s.

Daarnaast ontwikkelt ze binnen Dochters van Twente vitaliteitsprogramma’s voor mensen, teams en organisaties.